33 . انّ العبد اذا كان همّه الآخرة كفّ اللّه تعالى عليه ضيعته و جعل غناه فى قلبه فلا تصبح الّا غنيّا و اذا كان همّه الدّنيا أفشى اللّه تعالى ضيعته و جعل فقره بين عينيه فلا يمسى الّا فقيرا و لا يصبح الّا فقيرا . اگر بنده دل به آخرت بسته باشد ، خداوند دارايى او را به اندازهء كافى فراهم مىسازد و بىنيازىاش را در قلبش قرار مىدهد و پيوسته بىنياز خواهد بود و اگر به دنيا دل بسته باشد ، خداوند دارايى او را فراوان مىسازد و فقر را در برابر چشمش قرار مىدهد و همواره به هر صبح و شام نيازمند خواهد بود . 34 . انّ اللّه يبغض كلّ عالم بالدّنيا جاهل بالآخرة . خداوند كسى را كه در كار دنيا دانا و در كار آخرت نادان است ، دشمن مى دارد . 35 . انّ من شرّ النّاس منزلة عند اللّه يوم القيامة عبدا أذهب آخرته به دنيا غيره . بدترين مردم نزد خداوند ، در روز قيامت ، بنده‌اى است كه آخرت خود را براى دنياى ديگرى از دست داده باشد . 36 . خيركم أزهدكم فى الدّنيا و أرغبكم فى الآخرة . بهترين شما بىرغبت‌ترين شما به دنيا و راغب‌ترين شما به آخرت است . 37 . خيركم من لم يترك آخرته لدنياه و لا دنياه لآخرته و لم يكن كلّا على النّاس . بهترين شما كسى است كه آخرت خود را براى دنيايش ترك نكند و دنياى خود را براى آخرتش رها نسازد و سربار مردم نباشد .